EY GARİB BÜLBÜL
Ey garîb bülbül diyârın kandedir
Bir haber ver gülizârın kandedir
Sen bu ilde kimseye yâr olmadın
Var senin elbette yarin kandedir
Arttı günden güne feryâdın senin
Âh u efgân oldu mu’tâdın senin
Aşk içinde kimdir üstâdın senin
Bu senin sabr u kârarın kandedir
Bîr enîsün yok aceb hasretdesin
Râhatı terk eyledin mihnetdesin
Gece gündüz bilmeyip hayretdesin
Yâ senin leyl ü nehârın kandedir
Ne göründü güle karşı gözüne
Ne büründü baktığınca üzüne
Kimse mahrem olmadı hiç râzına
Bilmediler şeh-süvârın kandedir
Gökde uçarken seni indirdiler
Çâr unsur bendlerine urdular
Nûr iken adın Nîyâzi koydular
Şol ezelki i’tibârın kandedir.
Niyazi-ı Mısri
